Kompozytorzy

Franz Schubert wykazywał wielki talent muzyczny już w dzieciństwie. Gry na skrzypcach uczył go ojciec, a na fortepianie - starszy brat. Mając 9 lat, Franz zaczął się uczyć harmonii i kontrapunktu. Od 1808 r. śpiewał w chórze cesarskiej kapeli. Jednocześnie rozpoczął naukę w miejskim konwikcie w Wiedniu. Założył wówczas orkiestrę, w której grał, a czasem także nią dyrygował. W tym czasie komponował już muzykę, m.in. kwartety dla siebie, ojca i dwóch braci, cechujące się wielkim wyczuciem harmonii. Po ukończeniu konwiktu w 1813 r. został nauczycielem muzyki w szkole ojca. Nie lubił jednak tego zajęcia, więc wkrótce porzucił je i poświęcił się wyłącznie komponowaniu. W swoim krótkim życiu, spędzonym w niedostatku, Schubert napisał zdumiewająco dużo doskonałych utworów muzycznych m.in. osiem symfonii (VIII - Niedokończona), kilka oper, 600 pieśni (np. cykle Piękna młynarka, Podróż zimowa). Był mistrzem solowej pieśni romantycznej. Mimo to nie doczekał się uznania. Miał jednak wielu przyjaciół, którzy zachwycali się jego muzyką i robili, co mogliby pomóc mu i zachęcić do dalszej pracy.