Kompozytorzy

Johann Strauss I (starszy) zaczynał karierę muzyczną jako skrzypek. Wkrótce po narodzinach syna (Johanna II) założył orkiestrę, z którą grywał w kawiarniach i salach tanecznych Wiednia. Niebawem wszyscy tańczyli skomponowane przez niego walce i polki galopki. Szybko zyskał sławę w całej Europie. Jego liczne tournee zawsze kończyły się sukcesem. W 1838 r. odwiedził Anglię i uczestniczył w ceremoniach koronacyjnych królowej Wiktorii. Johann II zaczął komponować, mając 6 lat. Ojciec nie chciał, by syn poszedł w jego ślady, toteż chłopiec uczył się muzyki po kryjomu. Kiedy w 1844 r. po raz pierwszy wystąpił publicznie i zaprezentował swoich sześć kompozycji, stało się jasne, że tylko on może rywalizować z ojcem. Johann starszy nie miał wyjścia: musiał zaakceptować wybór syna. Jako kompozytor walców Johann młodszy nie miał sobie równych. Okrzyknięto go wiedeńskim królem walca. Wszystkich zachwycały Nad pięknym modrym Dunajem oraz Opowieści Lasku Wiedeńskiego, a także polki, kadryle i marsze. Sukces odniosła również operetka Zemsta nietoperza.