Rudolf Nuriejew
Rudolf Nuriejew już we wczesnym dzieciństwie wykazywał wybitne uzdolnienia taneczne. Zapisano go więc do zespołu wykonującego tradycyjne tańce ludowe. W 1955 r. rozpoczął naukę w Szkole Baletowej im. Kirowa w Leningradzie (obecnie St Petersburg), jednej z najlepszych tego typu szkół w Związku Radzieckim. Po jej ukończeniu został solistą Teatru Opery i Baletu im. Kirowa. W 1961 r. wyjechał na występy do Paryża; poprosił wówczas o azyl polityczny i pozostał na Zachodzie. Zyskał światową sławę, tańcząc wszystkie wielkie partie baletowe, m.in. w Pietruszce Igora Strawińskiego, Śpiącej królewnie Piotra Czajkowskiego, Don Juanie Christopha Willibalda Glucka. Od 1962 r. partnerowała mu słynna angielska tancerka Margot Fonteyn. Stworzyli niezrównaną parę, tańcząc w londyńskim Royal Ballet. W latach 1983-1989 Nuriejew był dyrektorem artystycznym paryskiej Opery i Baletu. Zajmował się także choreografią. Opracował m.in. Don Kichota (z muzyką Ludwiga Minkusa), Dziadka do orzechów, Romea i Julię.
